کتابخانه طب سنتی ایران

پایگاه جامع طب سنتی ایران با فعالیت تحت نظارت دانشگاه شاهد ، یک مرکز دانشگاهی می باشد. این مسئله سبب شده که اساتید دانشگاهی در این مرکز از بیان و انتشار مطالب غیر علمی همواره خوداری نمایند.

با توجه به غنای علمی بالای طب سنتی ایران اساتید مرکز تحقیقات طب سنتی در تلاش هستند تا بتوانند منابع غنی این طب را احیا و بازنویسی کنند. از مجموعه کتاب هایی که بازنویسی شده است برخی کتاب های تخصصی و برخی عمومی به حساب می آیند. این تلاش ارزشمند در چهارچوب طرحی به نام " احیای میراث مکتوب طب سنتی" انجام می گیرد.

کتاب هایی که تاکنون از این طرح بدست آمده برخی تالیف و برخی بازنویسی از کتب مرجع طب سنتی می باشند. در نظر داریم بخشهایی از هر کتاب را در سایت کتابخانه ی طب سنتی ایران قرار دهیم.

کتابخانه ی طب سنتی ایران علاوه بر این که معرفی اجمالی از کتاب های طرح احیای میراث مکتوب طب سنتی را در بر دارد ، لیست کتاب های موجود در کتابخانه ی درمانگاه طب سنتی ایران -زیر نظر دانشگاه شاهد- را نیز در بر دارد .

علاوه بر این موارد ، کتابخانه ی طب سنتی ایران  در بردارنده نسخ خطی بسیار ارزشمندی می باشد که نام آنها در این سایت قرار خواهد گرفت تا امکان دسترسی به این کتاب های ارزشمند برای علاقمندان فراهم گردد.

 
بخش چهارم: انحراف دانش پزشكي از مسير اصلي خود و مضار حاصله از آن

انحراف دانش پزشكي از مسير اصلي خود و مضار حاصله از آن

 


گياه دارويي يا داروي شيميايي

چون در اجتماعات كنوني بشر موضوع معالجه به وسيله گياهان طبي كم و بيش مطرح بوده و در هر اجتماع افراد خيلي زيادي علاقه به معالجه با داروهاي گياهي دارند و از طرفي تبليغات قوي و دايمي مؤسسات سازندة داروهاي شيميايي باعث شده كه اين داروها هواخواهان زيادي مخصوصاً در بين آقايان اطبا و داروسازان پيدا كرده است لذا از اوايل قرن بيستم تا كنون يك بحث و جدال تمام نشدني در كلية كشورهاي اروپا و امريكا بين طرفداران داروهاي گياهي و داروهاي مصنوعي ساخت لابراتوارها وجود داشته و همين‏طور ادامه دارد ولي روي‏هم رفته مي‏توان گفت تمايلات طبيعي و فطري مردم در كشورهاي متمدن كنوني بیش‌تر به طرف داروهاي گياهي است و دليل آن را مي‏توان از روي تبليغات مختلف دريافت و اين آگهي‏ها نشان مي‏دهد كه مؤسسات دارويي اخيراً براي ترويج فرآورده‏هاي خود، تسليم تمايلات عمومي مردم شده و عين گياهان طبي را با هم مخلوط كرده و به معرض فروش مي‏گذارند. در عين حال عدة زيادي از اطبا به كلي منكر خاصيت و اثر مفيد در گياه‏ها بوده و سخت پابند و علاقمند به داروهاي سنتتيك و اسپسياليته‏هاي مختلف مي‏باشند و معتقدين به داروهاي گياهي را مسخره مي‏كنند. به عقيدة ما اين هر دو دسته از روي تعصب سخن مي‏گويند و راه افراط و تفريط مي‏پويند و اين افراط و تفريط جز ضرر نتيجة ديگري براي بيماران ندارد.

بهترين راه به نظر ما اين است: عده‏اي از داروهاي ساخت اروپا و آمريكا بسيار خوب است و بايد حتماً آن‌ها را نگهداشت ولي عدة خيلي زيادي هم از داروهاي كنوني كه همه‏ جا و در كلية كشورهاي جهان رواج دارد داراي مضاري مي‏باشد. منتها زيان بعضي از آن‌ها كم و ضرر بعضي فوق‏العاده زياد است، ضررهاي مربوط را استادان دانشكده‏هاي پزشكي و محققان عالي‌مقام اروپا و آمريكا با تحقيقات و تجربيات طولاني خود دريافته و در كتاب‌ها و مجلات طبي منعكس نموده‏اند كه ما در هر مورد به گفته‏هاي آنان استناد مي‏كنيم.

ولي از يك طرف انس و عادت عمومي به تجويز اين داروهاي شيميايي و از طرف ديگر تبليغات قوي مؤسسات سازنده داروها مانع مي‏شود كه مضار داروهاي مزبور علني شود. ما مي‏كوشيم با دلايل قانع‌كننده، اين داروهاي مضر را به جامعه بشناسانيم و به جاي هركدام از آن‌ها يك داروي گياهي مفيد و ارزان قيمت كه متعلق به كشور خود ما باشد معرفي نماييم. هدف ما اين است كه از اين راه خدمتي به هم‏ميهنان عزيز نموده، مال و جان مردم را حفظ كنيم ولي براي حصول مقصود و وصول به اين هدف مقدس بايد تمام آقايان پزشكان و داروسازان كشور دست به دست يكديگر داده و هم فكري و تشريك مساعي نمايند و همگي متفقاً در راه اين هدف مشترك گام بردارند والّا اگر يكي دو نفر يا چند نفر از اطبا موافق بوده و بقيه توجهي به اين مسئلة حياتي و مهم براي كشور ننمايند داروهاي مفيد مزبور رواج نخواهد يافت و نتيجة مطلوب حاصل نخواهد شد. از طرف ديگر خود مردم هم بايد جداً در اين باره كمك نمايند. كمك مردم اين است كه اگر پزشك يك نسخه براي بيمار تجويز كرد كه از مواد گياهي و عصاره‏هاي آن‌ها تركيب شده و داروخانه بايد آن را بسازد و به دست مريض بدهد، بيمار نبايد از قبول دارو به بهانة اين كه ساخت وطن است امتناع نمايد زيرا متأسفانه كراراً ديده شده است كه مردم به پزشك معالج اصرار مي‏كنند از نوشتن نسخة تركيبي خودداري كرده و داروهاي ساخت اروپا و آمريكا تجويز نمايند و كم‌تر كسي خبر دارد كه ريشة اين تبليغات سوء عليه داروسازان ايران و كمي اعتماد مردم نسبت به آنان از فعاليت‏هاي تبليغاتي بيگانگان و بيگانه‌پرستان آب مي‏خورد كه براي رواج داروها و پركردن جيب خارجي‏ها دست داروسازان ايراني را مدتي است به كلي بسته و هنر و فن داروسازي خود را به معني واقعي عاطل و باطل گذارده و داروخانه‏ها را تبديل به محل فروش يك مشت داروهاي خارجی نموده‏اند.

به هر حال سخن كوتاه كنم، ما همان‏طور كه گفتيم سعي مي‏كنيم به مرور به جاي يك داروي مضر شيميايي يك داروي مفيد گياهي معرفي كنيم.

نقش اشق در درمان آسم

در پيش از اين از مضار آدرنالين و افدرين در بيماري آسم بحث كرديم و گفتيم كه طبق تحقيقات والري رادو و برانسون كه هر دو استاد دانشكدة پزشكي و عضو آكادمي طب كشور فرانسه هستند ضرر اين داروها بيش از نفع آن‌ها است زيرا تكرار استعمال آن‌ها استعداد بروز حملات بعدي آسم را شدت داده، دورة مرض را طولاني و ايجاد عوارض و خطر مي‏نمايد، به همين جهت تلفات حاصله از آسم اخيراً در اثر رواج بي‏اندازه زياد اين داروها رو به فزوني گذاشته است. آيا اقوال و تحقيقات اين دانشمندان قابل قبول نيست و ما نبايد آن‌ها را بپذيريم؟

از طرف ديگر به دلايل متعدد ثابت كرديم، گوم آمونياك (اشق) يك داروي مفيد براي معالجة آسم و برنشيت مزمنْ تشخيص داده شده كه تشنج عضلات حلقوي برنشيول‌ها را رفع كرده و ورم مخاط مجاري تنفسي را از بين برده و به اين ترتيب راه ورود و خروج هوا را به داخل ريه سهل مي‏كند و مخصوصاً اخلاط لزج و چسبنده را رقيق كرده و به سهولت از سينه دفع مي‏كند که اين آثار و خواص براي معالجه تنگی نفس آسم كمال مطلوب مي‏باشد.

خوشبختانه چنان‌كه ثابت كرديم بهترين نوع گوم‌آمونياك و ده‏ها داروي ديگر نظير آن براي معالجة آسم در ايران وجود داشته و هم اكنون از كشور ما به فرانسه و آلمان و انگلستان و ساير جاها صادر مي‏شود و براي معالجة بيماران مبتلا به آسم به كار مي‏رود. آيا خود ما نبايد از اين محصول طبيعي كشور خود استفاده نماييم و نبايد اين صمغ طبي را به جاي آن داروهاي مضر به كار بريم؟ تصور نمي‏كنم كسي مخالف اين امر باشد.

مقدار خوراك و طرز استعمال گوم‌آمونياك در آسم

اينك مقدار خوراك و طرز استعمال گوم‌آمونياك را براي استفاده همكاران محترم ذكر مي‏كنم: گوم ‌آمونياك در آب حل نمي‏شود ولي اگر آن را در سركة تند و الكل حرارت دهيم به تدريج حل خواهد شد.

مقدار خوراك آن براي اشخاص بالغ در يك شبانه روز به طور متوسط 2 گرم است كه به دفعات ميل نمايند.

میکستور اشق (Ammoniaeum mixture) معمولِ داروسازي لندن:

اشق                  4/1       اونس

شربت تلو            4         فلوئيددرم

آب مقطر                      5/7        فلوئيد اونس

ابتدا اشق را با كمي آب در هاون چيني مخلوط كرده، می‌کوبند. سپس بقية آب مقطر و شربت را به تدريج مخلوط نموده و آن‌قدر بسايند تا مثل شير شود. سپس با پارچه صاف نمايند. اين مخلوط را در داروسازي لندن به نام شير‌آمونياك مي‏نامند: d, ammonique de la pharmacopée de Londres) (Lait، آن را در داروخانه ساخته شده نگاه ميدارند و موقع نسخه‌پيچي از آن استفاده مي‏نمايند. در حملات آسم معادل 1 فلوئيد اونس كه مطابق با 18 سانتي‌متر مكعب است در شبانه‌روز مي‏توان تجويز كرد.

اينك يك نسخة مفيد معمول داروسازي لندن جهت معالجة برنشيت مزمن، براي خارج كردن بلغم چسبنده و لزج كه به زحمت خارج مي‏شود:

Ammoniacum mixture        fluid drachm      2

Ammoni chloride       Grains              10

Vin Ipecac        Mins                  5

Syrupus Tolu        Mins                30

Aqua Anisi ad.       Once                  1

اين مقدار دارو براي يك خوراك است، هر شش ساعت يك خوراك ميل نمايند. هم چنين در انگلستان اشق را در فرمول پياز عنصل مركب به كار مي‏برند كه در التهابات و نزلة مزمن مجاري تنفس خيلي مستعمل است:

En Angletere, elle entre dans la formule des pilules de scille composées (Compound pills squills) qui sont trés employés dans les vieux catarrhs.  (نقل از دايرةالمعارف - مبحث اشق)

اينك يك نسخه هم از اشق، معمولِ داروسازي آلمان ذكر مي‏شود:

اشق                                     15 گرم

عرق زوفا (Hysope)              180 گرم

مخلوط كرده، بيفزايند:

آستات دامونياك مايع             30 گرم

قدومه                                 60 گرم

هر دو ساعت يك قاش آش خوري در برنشيت مزمن و آسم تجويز مي‏كنند.

نظير اين نسخه‏ها را قدما نيز تجويز مي‏كرده‏اند و جالب توجه است كه در انگلستان به طوري كه در نسخة بالا پيداست معمولاً انيسون (Anis) و در آلمان معمولاً زوفا (Hysope) توأم با اشق تجويز مي‌گردد و اگر به كتب طب قديم ايران مراجعه كنيم خواهيم ديد آن‌ها نيز انيسون و زوفا را توأم با اشق توصيه نموده‏اند.

از كلية آقايان پزشكان كشور تقاضا مي‏شود كه براي اطمينان از تأثير مفيد
گوم ‌آمونياك (اشق) در بيماران مبتلا به تنگ‌نفسِ آسم و برنشيت مزمن در چند نفر بيمار به جاي قرص‏ها و شربت‏ها و ساير داروهايي‏ كه محتوي افدرين و داروهاي مشابه آن مي‏باشد، از گوم ‌آمونياك (اشق) طبق نسخه‏هايي كه در بالا ذكر شد استفاده فرمايند. اگر تأثير آن‌ها را از هر حيث بهتر و مفيدتر ديدند تجويز آن‌ها را ادامه دهند زيرا به اين ترتيب، هم بيماران از مضار آدرنالين و افدرين مصون مانده و هم داروي مفيد و مؤثري به بهای اقلاً ده مرتبه كم‌تر به دست آنان رسيده و هم با تهية اين دارو در خود ايران تا اندازه‏اي از خروج ارز از كشور جلوگيري به عمل مي‏آيد و مطمئناً از اين راه كم‌كم يكي از بزرگ‌ترين خدمت‏ها براي كشور و ملت ايران به دست آقايان پزشكان انجام خواهد گرفت. ضمناً توجه آقايان پزشكان را به اين نكته جلب مي‏نمايد كه چنان‌كه قبلاً گفتيم، هم اكنون در فرانسه، آلمان و انگلستان از همين صمغ طبي براي معالجة آسم و برنشيت مزمن استفاده نموده و صمغ مزبور همه ساله از ايران به آن كشورها صادر مي‏شود.

ناگفته نماند كه گياهان طبي ديگري نيز موجود است كه از تركيب آن‌ها با يك ديگر يا با گوم ‌آمونياك داروي مؤثرتري براي معالجة تنگ‌نفسِ آسم به دست مي‏آيد و ما بعداً اين داروها را معرفي خواهيم كرد.

 

2ـ كورتون يا آستات كورتيزون

كورتون يا آستات كورتيزون يكي از تركيبات هورموني قسمت پوستي غدد فوق كليوي مي‏باشد. در سال 1946 لابراتوار مِرکِ آمريكا موفق شده اين ماده را به طور مصنوعي از اسيدهاي صفراوي تهيه نمايد. چون دانشمندان پس از مطالعات زياد در يافته بودند كه در مبتلايان به رماتيسم، پوسته غدد فوق كليوي ضخيم شده و كم و بيش از كار مي‏افتد، لذا در سال 1947 يعني درست 10 سال پيش، هنچ (Hench) دانشمند معروف و همكارانش، كورتيزون را در اقسام مختلف رماتيسم استعمال كردند. اين دارو به زودي شهرت جهاني يافت و هزاران پزشك در اروپا و آمريكا و ساير نقاط جهان آن را براي درمان انواع رماتيسم و بعضي بيماري‌هاي ديگر به كار بردند.

در چند سال اخير آن‌قدر مقاله و رساله درباره كورتيزون و اثرات درمان‌بخش آن در جرايد و مجلات طبي دنيا انتشار يافته است كه به حساب نمي‏آيد. اكثر اين مقالات جنبة تبليغاتي و بسياري نيز جنبة تحقيقاتي داشته است ولي چون به تدريج مضار زيادي از اين دارو در بيماران ديده مي‏شد لذا از چند سال به اين طرف كم‌كم مقالاتي درباره ضررهاي آن از طرف دانشمندان در جرايد و مجلات طبي درج گرديد و سخنراني‌هاي متعددي نيز در اين زمينه ايراد شد چنان‌كه يك پزشك آمريكايي دو سال قبل در تهران طي يك سخنراني مهيجي اظهار داشت: «اخيراً بعضي از بيماران كه مبتلا به بيماري‌هاي ساده بوده‏اند معالجات جديد در آن‌ها مؤثر واقع نشده و فوت نموده‏اند. در كالبد‌شكافي معلوم شد كه غدد فوق كليوي آن‌ها به واسطة اين كه (به علت ابتلا به بيماري‌هاي ديگري) مدتي تحت درمان با كورتيزون قرارگرفته بودند كوچك شده و از كار افتاده است» و اين را بايد ننگ پزشكي قرن بيستم دانست كه بيماران از يك بيماري ساده و خفيف و قابل درمان تلف شوند و نيز دكتر موزر (Moser) آمريكايي در جلسة مباحثة طبي و جراحي قشون آمريكا مورخ 17 مارس 1956، سخنراني مفصلي راجع به زيان بعضي داروهاي جديد و از جمله كورتيزون و داروهاي مشابه آن ايراد كرده كه آقاي دكتر ابوتراب نفيسي با استفاده از آن سخنراني و نيز با تهية مداركي از جديدترين مجلات طبي، مقالة مفصلي در مجلة «پزشكي و جراحي ايران» شماره 6، آذر و دي 36 نوشته كه فقط ده صفحه از آن در اطراف مضار كورتيزون و اختلالات و عوارض ناشي از تجويز آن مي‏باشد.

ولي چون كورتيزون يك داروي بسيار گران‌قيمت بوده و مؤسسات سازنده آن استفاده‏هاي هنگفتي از شهرت و رواج آن برده و مي‏برند لذا مؤسسات مزبور از مشاهده مقالات انتقادي، سخت به جنب و جوش افتاده به چاره‏جويي برخاستند و چند تن از اطباي مشهور را نيز راضي كردند كه در مقالات يا سخنراني‌هاي خود كورتيزون را در رديف داروهاي معجزه‌آساي نوين قلمداد كرده و مضار آن را ناديده گرفته و يا چندان به حساب نياورند. در يكي از اين سخنراني‌ها فيلمي هم نشان داده شده كه در آغاز آن چهارده نفر بيمار مبتلا به رماتيسم مزمن، از ورم مفاصل رنج برده و قادر نبوده بدون تحمل درد و رنج قدمي بردارند، در صحنه‏هاي بعدي فيلم نشان داده مي‏شد كه چگونه همان بيماران در اثر معالجه، كارهاي مختلف را انجام مي‏دادند بدون اين كه كوچك‌ترين نشاني از درد و رنج و ناراحتي در قيافه‏شان ظاهر باشد و نيز در اوراق تبليغاتي، عكس دست‌هايي را چاپ كرده بودند كه در اثر رماتيسم مزمن، مفاصل آن‌ها متورم و انگشتانْ كج و معوج گرديده بود و پس از آن در عكس‌هاي ديگر همان دست‏ها را نشان داده بودند كه در اثر معالجه با كورتيزون به كلي بهبود يافته و انگشتان به حال طبيعي برگشته بود. اين آراء و عقايد ضد و نقيض در مقالات و سخنراني‌ها هرج و مرجي در امور پزشكي ايجاد كرده و باعث سرگرداني و بلاتكليفي اطبا گرديد و معتقداني له و عليه كورتيزون در همه جاي دنيا پيدا شد.

تحقيقات دقيق شوراي تفحصات طبي انگلستان: چون مشاهدات باليني و تجسسات طبي كه منفرداً و جدا از يكديگر توسط بعضي از اطبّا به عمل آمده بود نمي‏توانست براي عامه پزشكان ملاك عمل باشد و رسميت قانوني بين‏المللي پيدا كند لذا از سال 1951 به اين طرف شوراي تفحصات طبي انگلستان[1] با تشريك مساعي مؤسسه معروف نوفيلد[2] براي پي‌بردن به اثرات واقعي كورتيزون و مخصوصاً مقايسه بين آثار اين دارو و اثرات آسپيرين در معالجه رماتيسم حاد و مزمن، دست به يك رشته تحقيقات خيلي دقيق، طولاني و اساسي زد. شوراي مزبور كارهاي خود را در شش مركز تفحصات باليني تحت شرايط كاملاً مساوي به موقع اجرا گذشته و نتايج آن را منتشر ساخت[3].

براي انجام اين منظور افرادي بين 2 تا 59 ساله كه اقلاً چهار مفصل آن‌ها از سه الي نه ماه قبل مبتلا به رماتيسم شده بود انتخاب گرديد و كمال دقت به عمل آمد كه اين بيماران مبتلا به هيچ بيماري جز رماتيسم نباشند. آن‌گاه يك‌دسته از اين بيماران را فقط با كورتيزون و دسته ديگر را فقط با آسپيرين معالجه كرده و به هيچ‌وجه داروي ديگري براي آن‌ها در تمام مدت درمان تجويز ننمودند و براي اين‌كه هيچ‌گونه عامل روحي در معالجه اين بيماران دخالت نداشته باشد، داروهاي تجويز شده را به نام داروهاي ضد رماتيسم A و C ناميدند. قرص‏هاي آسپيرين را به رنگ قهوه‏اي در آورده و ماده تلخي به آن افزودند تا بيماران تصور نكنند به آن‌ها فقط آسپيرين داده مي‏شود. به اين ترتيب يك‌دسته از بيماران را مدت سه ماه به وسيله كورتيزون و دسته ديگر را مدت سه ماه با آسپيرين معالجه كردند. كليه اين بيماران در جريان مدت يك‌ماه در بيمارستان بستري بوده و دو ماه در خارج از بيمارستان تحت نظر بودند به طوري كه روي هم رفته مدت سه ماه مشغول درمان بودند.

چون كليه بيماران در هر يك از دو گروه در شرايط كاملاً مساوي قرار گرفته بودند بنابراين طبق موازين علمي نتايج را مي‏توانستند با يكديگر مقايسه كنند لذا پس از ختم اين عمليات، بيماران مزبور را از نظر قواي بدني، حركت دست‌ها و پاها و تغييرات خوني مورد آزمايش قرار داده و با كمال حيرت مشاهده كردند كه آسپيرين از حيث تأثير و فايده كاملاً معادل با كورتيزون بوده ولي مضار كورتيزون را ندارد.

روزنامه طبي انگليسي (British Medical Journal) در اين باره صريحاً چنين نوشت: «حقيقتاً جاي خوشوقتي است كه مي‏بينيم نتيجه عملي تحقيقات عديده‏اي كه طي سال‌هاي اخير دربارة كورتيزون انجام گرفته به اين نتيجه رسيده است كه كشف كرده‏اند آسپيرين بهترين و مطمئن‏ترين دارو براي معالجه رماتيسم مفصلي حاد مي‏باشد». پس از اين تفحصات و تجسسات طبي، آسپيرين كه تا آن زمان يك داروي ساده به شمار رفته و براي تسكين سردرد و يا دندان درد تجويز مي‏شد، مقام و منزلت عالي‌تري در عالم پزشكي پيدا كرد و موارد استعمال آن در امراض مختلف روز‌افزون گرديد به طوري‌كه كم‏كم در نقرس، سنگ كليه، برنشيت، ورم لوزتين، سينوزيت و كلية بيماري‌هاي نسج همبند داروي معالج محسوب شده و با تمام داروهاي جديد‌الاكتشاف لاف برابري و رقابت زده و حتي از نظر اين كه قيمت آن بسيار ارزان مي‏باشد بر كليه داروهاي نوين ترجيح و برتري دارد.

ناگفته نماند كه قبل از اين تحقيقات كه آسپيرين فقط به عنوان مسكن و ضد درد به كار مي‏رفت، آمريكايي‏ها روزي 42 ميليون از آن را مصرف مي‏كردند و امروزه نيز به همين اندازه براي رفع سردرد مصرف مي‏شود و آن را به اشكال و رنگ‌هاي مختلف به معرض فروش مي‏گذارند تا بیش‌تر نظر مردم را جلب كند (مانند انواع شيريني). حتي براي اطفالْ آسپيرين را به شكل حيوانات تهيه نموده‏اند كه مورد پسند آن‌ها واقع شود و با وجود اين كه براي 60 ميليون نفوس آمريكا روزي 42 ميليون قرص آسپيرين مصرف مي‏شود مع‌هذا آمريكايي‌ها هميشه از درد نيمه سر ناله دارند[4].

پس از اين‌كه گزارش شوراي تحقيقات طبي انگلستان مبني بر رحجان و مزيت آسپيرين بر كورتيزون براي معالجة رماتيسم منتشر شد، تمام اطباي دنيا براي معالجة بيماران مبتلا به روماتيسم همان عمليات را تكرار كرده و به همان نتيجه رسيدند و در اكثر روزنامه‏ها و مجلات طبي و غير طبي نتيجه تجسسات آن‌ها درج گرديد، من جمله در روزنامه اطلاعات شماره 3894، مورخه 17/5/35 مي‏نويسد:

«معالجة التهاب مفصل: دكتر فرانك هارت در كنگرة بين‏المللي رماتيسم كه در تورنتو (كانادا) منعقد شد، گفت كه آسپيرين بهترين داروي معالجه التهاب مفاصل بدن انسان است. وي براي اثبات نظريه خود اضافه كرد كه در سه سال گذشته يك‌صد نفر مريض را بدين ترتيب معالجه كرده كه براي نصف آن‌ها كورتيزون و براي نصف ديگر آسپيرين تجويز نموده است و در نتيجه ثابت شد كه آسپيرين همان اثرات كورتيزون را دارد با اين فرق كه خطرات احتمالي كورتيزون در آسپيرين نيست».

اكنون كه بر خوانندگان عزيز معلوم شد طبق تحقيقات علمي انگلستان آسپيرين براي معالجة رماتيسم از هر حيث بر كورتيزون ترجيح دارد و اطباي آمريكا نيز اين مطلب را پذيرفته و به آن عمل مي‏نمايند و آسپيرين موارد استعمال عديده در طب پيدا كرده و روز بروز بر شهرت و معروفيتش افزوده مي‏شود، ما سئوال مي‏كنيم آيا در تمام كشور ايران براي نمونه حتي يك طبيب پيدا مي‏شود كه در رماتيسم حاد و مزمن به جاي كورتيزون، آسپيرين تجويز نمايد؟ بدون شك جواب اين سؤال منفي است و هيچ پزشكي تا كنون چنين عملي را انجام نداده است. چرا؟ براي اين‌كه نمايندگان دارويي با تبليغات قوي و شديد خود ابتكار عمليات پزشكي را كاملاً به دست گرفته و موضوع معالجة بيماري‌ها را به صورت مُد روز در آورده‏اند. از يك طرف اطبا را با اوراق تبليغاتي خود تحت تأثير قرار داده و از طرف ديگر افكار عمومي را چنان به خود مشغول كرده‏اند كه همه مي‏گويند دارو هر چه جديدتر بهتر، داروهاي ديروزي به درد نمي‏خورد، بايد هر روز داروي تازه‏تري را براي معالجه بيماري‌ها به دست آورد، آسپيرين ديگر كهنه و قديمي شده است و نمي‏تواند در مقابل كورتيزون عرض اندام كند، بايد آن را دور انداخت و كورتيزون مصرف نمود و اگر كسي اين كار را نكند او را به كلي بي‏اطلاع از جريان روز و بي‏خبر از جديدترين اكتشافات پزشكي مي‏دانند. اين طرز تفكر و اين قبيل اظهار عقايد مسلّماً از طرف مؤسسات و كارخانجات دارويي سرچشمه مي‏گيرد زيرا هدف اصلي آن‌ها اين است كه مي‏خواهند دايماً بشر را با تبليغات فريبندة خود اغفال كرده، داروهاي خود را به فروش برسانند و چون متأسفانه به واسطه عدم فرصت كافي نمي‏توانند تحقيقات دقيقي براي تهية يك داروي جديد به عمل آورند لذا اغلب اين داروها مضر واقع شده و پس از اين كه ضرر آن‌ها معلوم شد بلافاصله رنگ آن را عوض كرده، اسم جديدي روي آن گذاشته و تبليغات نويني دربارة آن معمول داشته، به نام يك داروي جديدالاكتشاف وارد بازار مي‏كنند. مثلاً همين كه همه‌جا از كورتيزون بدگويي شد، آن را با تغييرات مختصري به صورت دلتاكورتريل در مي‏آورند و چون مضار كورتيزون اكنون بر همه كس معلوم شده است و مؤسسات دارويي نيز نمي‏توانند آن را انكار كنند لذا ناچار در ورقه دلتاكورتريل مي‏نويسند: «عوارض نامطبوعي كه معمولاً در درمان با كورتيزون پيش مي‏آيد در دلتاكورتريل به حداقل تقليل مي‏يابد» و مدتي هم اطبا را با اين دارو سرگرم مي‏كنند.

كسي كه اين حقايق را مي‏نويسد مسلّماً مورد اعتراض مؤسسات دارويي قرار خواهد گرفت چنان‌كه پس از انتشار اولين مقاله از سلسله مقالات «بيماري‏هايي كه پيشرفت‌هاي جديد پزشكي براي بشر به ارمغان آورده است»، به آقاي دكتر ابوتراب نفيسي نويسندة مقالات مزبور هم اعتراض كردند ولي براي خير و صلاح جامعه و در پيشگاه منافع عمومي نبايد از اعتراض ترسيد، بايد حقايق را صريحاً گفت و همه جا منتشر كرد. جاي كمال تأسف است كه عده‌اي از آقايان پزشكان نيز در مقابل داروهاي جديد تعصب خاص به خرج داده و به قول همكار محترم ما آقاي دكتر نفيسي «خيلي خوش باور بوده به محض ورود هر داروي جديد و معرفي آن به وسيلة نماينده‏ها فوراً به تجويز آن مبادرت مي‏جويند».

ما بايد اين مسئلة را حل كنيم كه چرا براي آسپيرين كه از نظر خواص و منافع مسلّماً بر كورتيزون ترجيح دارد هيچ‌گونه تبليغاتي به عمل نمي‏آيد ولي براي كورتيزون و داروهاي مشابه آن به عمل مي‏آيد. مثلاً فیلمی با مخارج گزاف تهیه کرده، شخص افلیجی را نشان می‌دهند که با خوردن کورتیزون دست و پای او به حرکت در‌آمده و از نردبان به سرعت بالا رفته و در رقص‌ها شرکت می‌جوید و نیز از دست و پای کج و معوجی عکس‌برداری می‌کنند و پس از معالجه با کورتیزون انگشت‌ها را راست و مستقیم نشان می‌دهند. آيا علت اين امر جز اين است كه اولاً قيمت هر دانه قرص آسپيرين يك ريال بوده و ثانياً همة مؤسسات آن را مي‏سازند و آن قدر بهره براي سازندگان ندارد كه ارزش  تبليغ كردن داشته باشد ولي قرص كورتيزون هر دانه‏اش 20 ريال به فروش رفته و ساختن آن در انحصار مؤسسات محدودي است كه سالي ميليون‌ها تومان استفاده از فروش آن مي‏برند و به اين جهت هر قدر سنگ آن را به سينه بزنند و تبليغ در اطراف آن نمايند باز هم صرف مي‏كند.

موقع آن رسيده است كه مردم به اين حقايق آشنا شوند تا زمينه براي افشاي حقايق گرانبهاتري آماده شده و به اين هرج و مرج پزشكي و دارويي خاتمه داده شود و جان و مال مردم دست خوش يغماگري عده‏اي استفاده‏جو قرار نگيرد.

 


[1] Medical Research Council

[2] Nuffield Foundation

[3] به مدرك زير رجوع شود:

Report by the Joint Committee of the Medical Research Council and Nuffield Foundation on clinical Triald of Cortisone, ACTH and other therapeutic measures in chronic rheumatic diseases Brit. Med. J. 1954

[4] رجوع شود به مجله تندرست، شماره 1، سال 11، صفحة 38 و

Editorial, Pharmacy Internat, N. Y. 8, 3, 1954.

 
فراخوان طراحی لوگوی مرکز تحقیقات کارآزمایی بالینی طب سنتی ایرانی

 

فراخوان طراحی لوگوی مرکز تحقیقات کارآزمایی بالینی طب سنتی ایرانی

از آنجایی که مرکز تحقیقات کارآزمایی بالینی طب سنتی ایرانی دانشگاه شاهد در تاریخ 21/10/89 از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مجوز تأسیس خود را اخذ نموده است، لذا از علاقمندان به طب سنتی و رشتۀ هنر و طراحی دعوت می‌شود تا با شرکت در طراحی لوگوی این مرکز یادگاری از خود بر جای گذارند.

لوگوی مورد نظر باید دربردارندۀ موارد ذیل باشد

  • طب سنتی ایران
  • گیاهان دارویی
  • کارآزمایی بالینی

عزیزان می‌توانند آثار خود را تا تاریخ 3/2/1391‎ به آدرس الکترونیکی آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسكریپت دارید ارسال و یا به نشانی تهران- میدان انقلاب- خیابان کارگر شمالی- بین فرصت و نصرت- پلاک 1471 ساختمان ستاد مراکز تحقیقاتی دانشگاه شاهد مراجعه نمایند.

تلفن تماس برای کسب اطلاعات بیشتر: 66464321 و 66464320 -021

ضمناً به طرح برگزیده لوح سپاس و هدیۀ ارزنده‌ای اعطا خواهد شد.

 

با سپاس و دعای خیر

دکتر محسن ناصری

رئیس مرکز تحقیقات کارآزمایی بالینی طب سنتی ایران

 
توسعه برای ایرانیان وب سایت جومینا.

اطلاعیه

دوره های آموزشی ماساژ:

18 و 19 مهرماه

تئوری - عملی

خانم دکتر گلجاریان

آقای دکتر مجاهدی

تلفن ثبت نام:

09197163570

اطلاعات بیشتر، کلیک نمایید!

جستجو...

ورود به سایت